Welke deur gaat er straks voor je open?

 In Inspiratie

Welke deur ging er open, toen je deze deur sloot? Het is een vraag die ik regelmatig aan cliënten stel. Het is een krachtige vraag die soms belangrijk is om persoonlijke groei door te maken, want soms blijven we hangen in situaties die niet goed voor ons zijn. Het is dan moeilijk om een knoop door te hakken. En nog vaker hebben we er helemaal geen invloed op. Dan wordt de beslissing voor ons genomen. Zoals in de tijd die we nu doormaken.

Relevante vraag

Deze vraag werd ook voor mij relevant de afgelopen weken. Zoals veel ondernemers zocht ik naar andere manieren om mijn cliënten te begeleiden. Veelal online. Maar ik hou van het goede gesprek. Van echt contact. Ik wil zien dat je met tenen aan het wiebelen bent als ik een lastige vraag stel of in je handen knijpt. Dat geeft mij heel veel informatie, waarmee ik jou nog beter kan helpen. Online zie ik dat minder goed. Een volledig digitaal coachingstraject zag ik daarom niet zo voor me. Afgezien van het feit dat ik zelf nog steeds behoorlijk analoog ben en van uren naar een scherm staren niet gelukkig word.

En toen kwam daarbovenop ook een nieuwe richtlijn uit van het RIVM. En dat was even slikken, want mijn praktijkruimte kan niet voldoen aan een belangrijke richtlijn: het ventileren van de praktijkruimte. Er kan bij mij geen raam open. De deur van mijn praktijk ging hierdoor letterlijk dicht.

Moeilijk moment

Dat was een moeilijk moment. Ik had cliënten die middenin een traject zaten en een aantal nieuwe coachees die zouden starten. En ik neem de zorg voor hen heel serieus. Er kwam hulp vanuit onverwachte hoeken. Collega’s op de gang sprongen in. Ik kon tijdelijk een paar weken bij hen terecht. En ik kreeg zelfs een telefoontje van de voorzitter van de plaatselijke voetbalvereniging dat ik een kamer in het clubgebouw mocht gebruiken. Helaas ook daar kon geen raam open. En zo ondervond ik weer hoe mooi het is wat er gebeurt als je hulp vraagt wanneer er een deur sluit. Heel veel mensen willen helpen en meedenken. Alhoewel er nog geen oplossing was.

Luisteren in de stilte

En toen, te midden van de chaos in mijn hoofd, besloot ik ook naar mijn hart te luisteren. Mijn hart houdt ook van schrijven, van onderzoeken, van analyseren, van stilte, van rust en ruimte. En na heel veel kilometers wandelen, zag ik langzaam de contouren van een nieuwe toekomst zichtbaar worden.

Al jaren droom ik van een eigen plek waar ik me terug kan trekken. Een plek waar ik kan coachen, waar mijn cliënten zich veilig voelen en tot zichzelf kunnen komen, waar we de lucht kunnen zien en de vogels horen fluiten. Een plek op loopafstand van de natuur. En een plek waar ik in alle rust kan schrijven en nieuwe programma’s kan ontwikkelen.

Een eigen plek

Ik besloot me over te geven aan de stroom van gebeurtenissen. Aan het leven. En toen viel alles in elkaar. Ik besloot dat ik mijn eigen praktijkruimte ga bouwen naast ons huis. Een plek waar we de lucht kunnen zien en de vogels horen fluiten. Waar we kunnen wegzakken in fauteuils terwijl de haard brand in de winter. Een plek waar je tot jezelf kunt komen en jezelf mag zijn.

Wat ik je graag met mijn verhaal wil meegeven, is dat er een belangrijke deur sloot, maar er een veel belangrijkere deur opende. Het enige wat ik moest doen was luisteren naar mijn hart. Dat vertelde me dat ik precies ben waar ik zou moeten zijn.

Persoonlijke groei

We gaan nu langzaam uit de lockdown. Er is voor jou misschien ook een nieuwe werkelijkheid ontstaan.  Als je kijkt naar mogelijkheden, vergroot je je veerkracht en geef je een boost aan je persoonlijke groei. Stel jezelf daarom ook de vraag: Welke deuren openen er als je die ene deur sluit? en luister heel goed naar wat je hart je ingeeft.

Nieuwste berichten

PLAATS EEN REACTIE